Pieter van den Broeke (Den Haag, 1957) ontdekte de schilderkunst pas betrekkelijk laat. Sinds 2000 werkt hij aan een oeuvre waarin de zoektocht naar vorm en kleur en experimenteren met materialen een centrale rol spelen. Dit proces heeft geleid tot een zeer persoonlijke beeldtaal, die ondanks de grote variatie in uitdrukkingsvormen altijd herkenbaar is. Veel van zijn schilderijen zijn puur abstract, andere werken roepen sterke associaties op met (niet bestaande) landschappen: de domeinen van de geest en van de verbeelding. Hij schildert door tot het punt waar figuratie oplost in abstractie en er een nieuwe werkelijkheid ontstaat.